|
FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜNDE 1985-1999 YILLARI ARASINDA TAMAMLANMIŞ OLAN YÜKSEK LİSANS VE DOKTORA TEZ ÖZETLERİ | ||
|
Bahçe
Bitkileri Bitki
Koruma Gıda
Mühendisliği Tarım Makinaları Tarımsal
Yapılar Tarla
Bitkileri Toprak
Bölümü Zootekni
Bölümü Çevre Mühendisliği
Bölümü Elektrik - Elektrönik
Mühendisliği Böl. Biyoloji Bölümü Fizik
Bölümü İstatistik Bölümü Kimya
Bölümü Matematik
Bölümü Su Ürünleri Avlama ve İşleme Tekn. Su Ürünleri
Temel Bilimler Bölümü
Su Ürünleri
Yetiştiriciliği |
ÖZET ŞARAPÇILIK ARTIĞI MAYA TORTUSUNUN ETLİK PİLİÇ VE YUMURTA TAVUĞU RASYONLARINDA KULLANILABİLME OLANAKLARI Ergin ÖZTÜRK Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Zootekni Anabilim Dalı Doktora Tezi Jüri Üyeleri Prof. Dr. Nihat ÖZEN (Danışman) Bu araştırma şarapçılık artığı maya tortusunun (ŞAMT) yumurtacı tavuk ve etlik piliç rasyonlarında kullanılabilme olanaklarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada 180 adet kahverengi yumurtacı tavuk ile 450 adet Ross ırkı etlik piliç kullanılmıştır. Her iki denemede sırasıyla % 8,6,4,2,0 oranında soya küspesi yerine bunların sağladığı proteini karşılayacak oranlarda ŞAMT (% 0.00, 4.52, 9.03, 13.55, 18.06) ikame edilmiştir. Yumurta tavuklarında yumurta verimi, yem tüketimi ve yemden yararlanma oranları arasındaki farklar çok önemli (P<0.01) bulunmasına karşın, yumurta kalitesi değerleri bakımından rasyonlar arasında istatistiksel farklılıklar bulunamamıştır.(P>0.05). Etlik piliç denemesinde gruplar arasındaki farklılıklar deneme sonu canlı ağırlığı, canlı ağırlık artışı, yemden yararlanma oranı ve karkas ağırlığında çok önemli (P<0.01),yem tüketiminde ise önemli (P<0.05)bulunmuştur. Karkas randımanı, abdominal yağ miktarı, yenilebilir iç organlarda farklılık gözlenmemiştir (P>0.05). Protein kalitesini (PER) belirlemeyi amaçlayan son denemede, ŞAMT’ nun yüksek düzeyde fosfor içermesi (6075 mg/kg) bütün civcivlerin ölümüne neden olmuştur. ABSTRACT THE UTILIZATION OF DRIED WINE YEAST RESIDUE IN LAYER AND BROILER DIETS Ergin ÖZTÜRK Ondokuz Mayıs University Institute of Natural and Applied Sciences Department of Animal Sciences Doctorate Thesis Jury Members Prof. Dr. Nihat ÖZEN (Supervisor) This investigation was carried out in order to determine the possibilities of utilising dried wine yeast residue (DWYR) in layer and broiler diets as a replacement for soybean meal(SBM). In both of the experiments, five diets containing different levels of DWYR (0, 4.52, 9.03, 13.55, 18.06 %) replacing 8, 6, 4, 2, 0% of SBM, respectively, were used as the treatments. Differences among the layer diets in terms of egg yields, feed consumptions, and feed efficiency ratios were statistically significant (P<.01); the difference concerning egg quality factors were not statistically significant (P>.05). While the differences related to final weights, live weight gains, and feed efficiency ratios were statistically very significant (P<.01), and feed consumptions were statistically significant (P<.05) in broilers. There were no differences in carcass yield, abdominal fat, and edible viscera (P>.05) in broiler carcasses. In the experiment which aimed to determine the protein quality (PER) of high flour levels of DWYR (6075 mg/kg) none of the chicks survived. ÖZET YERLİ KAHVERENGİ YUMURTACI HİBRİT VE EBEVEYNLERİNDE YUMURTA VERİMİ VE KALİTESİNİN YABANCI HİBRİTLERLE KARŞILAŞTIRILMASI Habib EFİL Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Zootekni Anabilim Dalı Doktora Tezi Jüri Üyeleri Prof.Dr. Nihat ÖZEN Bu araştırma yerli kahverengi yumurtacı 2 ebeveyn hat (G91, S91) ve bunların hibritleri (H2) ile Hisex Brown (H1) ve Ross Brown (H3) hibritlerinin verim vekalite özelliklerini karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. Ayrıca, üzerinde durulan karakterler arasındaki ilişkiler araştırılmış, yerli ebeveyn hatlarının melez döllerinde heterosis düzeyleri belirlenmeye çalışılmıştır. Hatlar arasındaki farklılıklar yanında, yaş ve kümes içi iklimsel çevre etmenlerinin verim veyumurta kalitesi üzerindeki etkileri de incelenmiştir. Sonuçların ayrıntılarına inildiğinde, son yıllarda geliştirilen yerli hibritlerin yabancı emsalleri karşısında çok büyük eksikliklerinin kalmadığı görülmektedir. Yerli hibrit (H2)’ nin Türkiye’ de çok yaygın olarak kullanılan (H1 ) hibritiyle yakın sonuçlar vermesi, diğer yabancı hibrit (H3)’ ten daha iyi performansı göstermesi bunu kanıtlamaktadır. ABSTRACT COMPARING OF THE EGG YIELD AND QUALITY OF LAYER HYBRIDS AND PARENTS WITH THOSE OF FOREIGN HYBRIDS Habib EFİL Ondokuz Mayıs University Institute of Natural and Applied Sciences Department of Animal Sciences Doctorate Thesis Jury Members Prof. Dr. Nihat ÖZEN (Supervisor) This research was conducted in order to compare the production and egg quality characteristics of Hisex Brown (H1) and Ross Brown to the domestic parental lines (G91, S91) and their hybrids (H2). In addition, production and quality traits were investigated. Furthermore the degree of heterosis in the hybrids of domestic lines was determined. Besides, the differences among the lines, the effects of age and climatic conditions of the poultry house on production and egg quality were studied. The data obtained indicated that there were no significant differences between the domestic and the foreign hybrids tested. This was confirmed by the facts that domestic (H2) hybrid and a foreign (H1) hybrid showed very close performance, while domestic (H2) hybrid better tahan the other foreign (H3) hybrid. ÖZET RUMİNANT BESLEMEDE KULLANILAN BAZI YEM HAMMADDELERİNİN VE KESİF YEM KARMALARININ KORUNMUŞ PROTEİN VE ENERJİ DEĞERLERİNİN BELİRLENMESİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA Nuh OCAK Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Zootekni Anabilim Dalı Doktora Tezi Jüri Üyeleri Doç. Dr. B. Zehra SARIÇİÇEK (Danışman) Bu çalışma, ruminantlara verilen bazı yemlerin (5 bitkisel protein, 3 enerji (tahıl danesi), 3 ticari kesif yem ve 3 kaba yem) in situ rumen KM, OM, HP parçalanabilirliği ile bunların effektif parçalanabilirliği, in vitro KM, OM sindirilebilirliği ve enerji değerlerinin belirlenmesi için yapılmıştır. KM, OM ve HP parçalanabilirliğinin tahmini için deneme yemlerini içeren naylon torbalar, kesif yemler için 0, 2, 4, 8, 12, 24 ve 48 saat; kaba yemler için 0, 4, 8, 12, 24, 48 ve 72 saat süre ile kanüllü 2 koç rumeninde inkübasyona bırakılmışlardır. İn vitro sindirim denemesinde, kaba yemler için Sellülaz, kesif yemler için Kesif Yemler Yöntemi kullanılmıştır. Yemlerin Enerji değerleri kimyasal kompozisyonları ile in vitro OM sindirilebilirliğinden tahmin edilmiştir. Effektif protein parçalanabilirliği bakımından mısır gluten unu <fındık küspesi = soya küspesi =pamuk tohumu küspesi <ayçiçeği tohumu küspesi (P<0.01); mısır<buğday<arpa (P<0.01); süt karma yemi <besi yemi <kuzu-buzağı büyütme yemi (P>0.05) ve çayır otu<yonca otu<korunga otu (P<0.01) şeklinde bir sıralama elde dilmiştir. İn vitro KM ve OM sindirilebilirliğinin, in situ rumen parçalanabilirliği veya parçalanabilirlik parametrelerinin (b ve a+b) tahmininde iyi bir gösterge olduğu saptanmıştır. ABSTRACT A STUDY ON DETERMINATION OF PROTECTED PROTEIN AND ENERGY VALUES OF SOME FEEDSTUFFS AND CONCENTRATES FED TO RUMINANTS Nuh OCAK Ondokuz Mayıs University Institute of Natural and Applied Sciences Department of Animal Sciences Doctorate Thesis Jury Members Prof. Dr. Nihat ÖZEN (Supervisor) The present study was conducted to determined in situ rumen and effective degradability of DM, OM and CP, and in vitro digestibility of DM and OM for some feeds fed to ruminant (5 plant protein sources, 3 energy sources, 3 commercial concentrates and 3 forages). In the in situ study, nylon bags containing feeds suspended into the rumen of Karayaka rams for 0, 2, 4, 8, 12, 24 and 48 h for concentrates or 0, 4, 8, 12, 24, 48 and 72 h for forages to estimate degradability of DM, OM and CP. In the in vitro digestion trial, Cellulase and Concentrate Feed Methods were applied for forages and concentrates, respec. The energy values of feeds were estimated from chemical composition and digestibility of OM determined by in vitro methods. Effective protein degradability was in the order of corn gluten meal < hazelnut kernel oil meal = soybean meal = cottonseed meal < sunflower meal (P<0.01) ; corn < wheat < barley (P<0.01); milk compound feed < fattening compound feed < lamb-calf growing feed (P>0.05) and hay grass < sainfoin = alfalfa (P<0.01). In vitro DM and OM digestibility were a reasonably acceptable predictor of in situ degradability or degradability constants (b and a+b) of DM and OM. ÖZET ŞEKER FABRİKASI ATIĞI DÖNER ÇAMURUNUN (BİRİNCİ KARBONATLAMA ÇAMURU) YUMURTA TAVUĞU RASYONLARINDA KALSİYUM KAYNAĞI OLARAK KULLANILABİLME OLANAKLARI Güray ERENER Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Zootekni Anabilim Dalı Doktora Tezi Jüri Üyeleri Doç. Dr. B. Zehra SARIÇİÇEK (Danışman) Bu araştırmada, şeker fabrikası atığı döner çamurunun yumurta tavuğu rasyonlarında kullanılabilme olanaklarını belirlemek amacıyla iki deneme yapılmıştır. Yemleme denemesine ait ilk çalışmada, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümü Araştırma ve Uygulama Çiftliğinde yetiştirilen 24 haftalık 324 adet, kalsiyum dengesinin saptandığı ikinci çalışmada ise 41 haftalık 30 adet beyaz yumurtalı Babcock B-300 yumurtacı hibrit kullanılmıştır. Yemleme denemesi 26 hafta, kalsiyum dengesinin belirlendiği deneme ise toplam 15 gün sürdürülmüştür. Her iki çalışmada da karmalardaki kalsiyum açığının % 0, 20, 40, 60, 80 ve 100'ünü karşılayacak şekilde Mermer Tozu (MT) yerine Döner çamuru (DÇ) katılan 6 farklı rasyon kullanılmıştır. Yemleme denemesi sonunda yapılan varyans analizi sonuçlarına göre; yumurta verimi, yem tüketimi, yemden yararlanma oranı, canlı ağırlık değişimi, kırık-çatlak yumurta oranı, kırılma direnci, kabuk kalınlığı, femur ve tibia kemik külü, femur ve tibia kemik kalsiyumu açısından rasyonlar arasındaki farklılık çok önemli (P< 0.01) bulunurken, yumurta ağırlığı, şekil indeksi, kabuk ağırlığı, tibia ve femur kemiği ağırlığı, tibia ve femur kemiği fosforu ile kan kalsiyum ve fosfor düzeyleri gibi özellikler bakımından istatistiksel önemli farklılık bulunmamıştır (P>0.05). İkinci denemede, kalsiyum tutumu bakımından gruplar arasındaki farklılıklar istatistiksel olarak çok önemli bulunmuştur (P<0.01). Elde edilen bulguların ışığı altında, yumurta tavuğu karmalarında kalsiyum açığının % 20'sinin MT yerine DÇ ile ikame edilebileceği söylenebilir. ABSTRACT POSSIBILITIES OF UTILIZING FIRST CARBONIFICATION SLUDGE OF SUGAR INDUSTRY AS CALCIUM SOURCE IN LAYER DIETS Güray ERENER Ondokuz Mayıs University Institute of Natural and Applied Sciences Department of Animal Sciences Doctorate Thesis Jury Members Assoc.Prof. Dr. B. Zehra SARIÇİÇEK (Supervisor) Two experiments were conducted to investigate the possible use of first carbonification sludge of sugar industry in layer diets. In the feeding trial (first experiment), 324 Babcock B-300 hens, 24-week-old, and the determination of calcium balance trial (second experiment), 30 Babcock B-300 hens, 41-week-old, raised in the Farm of Agricultural Faculty at Ondokuz Mayıs University were used. The first experiment was carried out for 26 weeks, whereas the second lasted a total of 15 days. In both experiments, ground marble was replaced in the experimental diets by the sludge to provide the calcium requirements at the rates of 0, 20, 40, 60, 80 and 100 %, respectively. In the feeding trial, statistical analysis showed that, there were significant differences between rations (P<.01) in terms of egg yield, feed consumption, feed efficiency ratio, live weight gain, the rate of cracked eggs, breakage strength, shell thickness, femur and tibia bone ash, femur and tibia bone calcium, whereas there were no statistically significant differences between rations in terms of egg weight, shape index, shell weight, tibia and femur bone weight, tibia and femur phosphorus and serum calcium and phosphorus concentrations (P>.05). In the second experiment, the statistical differences between rations in terms of retained calcium were significant (P<.01). The results obtained from the present studies suggest that the first carbonification sludge of sugar industry could replace ground marble at the level of 20% in layer diets. ÖZET FARKLI MUAMELELERE TABİ TUTULMUŞ SÜT KARMA YEMLERİNİN KORUNMUŞ PROTEİN İÇERİKLERİ VE SÜT İNEKLERİNDE KULLANILMA OLANAKLARI Hayrettin ÇAYIROĞLU Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Zootekni Anabilim Dalı Doktora Tezi Jüri Üyeleri Doç. Dr. B. Zehra SARIÇİÇEK(Danışman) Bu araştırma farklı muamelelere (yağ, Y;yağ+tannik asit, TA; yağ+tannik asit, Y+TA) tabi tutulmuş süt karma yemleri (SKY)’nin rumende parçalanma karakteristiklerinin ve süt sığırlarında kullanılabilme olanaklarının belirlenmesi amacıyla düzenlenmiştir. Araştırma iki deneme halinde yürütülmüştür. Birinci denemede (in situ) Y (% 1,2,3 ve 4), TA (%2.5,5.0,7.5 ve 10.0) ve Y+TA(Y ve TA’ nın tüm seviyelerinin birbirleriyle kombinasyonu)muamelesine tabi tutulan toplam 25 adet SKY’ nin, rumen kanülü takılmış 2 baş karayaka koçunda4, 8, 12 ve 24 saatlik inkübasyonundan sonraki, rumen kuru madde parçalanabilirliği,organik maddeler parçalanabilirliği, ham protein parçalanabilirliği, bunlara ait parçalanma parametreleri (a, b, c ve a+b) ile pepsinde çözünen nitrojen içerikleri incelenmiştir. Parçalanma karakteristiklerinin tümüyle incelenmesi sonucu 2Y, 2.5TA, 2Y+2.5TA yemleri,diğerlerine oranla daha iyi neticeler vermiştir. İkinci deneme (süt verim denemesi), birinci denemenin sonuçlarına göre düzenlenmiş olup, muamelesiz SKY (kontrol), 2Y, 2.5TA ve 2Y+2.5TA muamelesine tabi tutulan SKY’ nin süt verim ve bileşeni üzerine etkileri araştırılmıştır. Denemede 4 baş jersey ırkı inek kullanılmış olup 4X4 latin kare deneme deseni uygulanmıştır. Muamelesiz SKY,2Y,2.5TA ve 2Y+2.5TA muamelesine tabi tutulan SKY tüketen hayvanlarda, normal süt verimi, %4 yağa göre düzeltilmiş süt verimi (DSV), süt kuru madde içeriği (KM), yağsız süt KM içeriği, ham protein içeriği, yağ içeriği, laktoz içeriği, ham kül içeriği, hayvanların KM tüketimleri, normal süt verimine göre yemden yararlanma oranı (YYO), DSV’ ne göre YYO sırasıyla ;11.956, 12.138, 10.887 ve 11.944 kg/gün (P<0.05); 14.158, 14.498, 13.059 ve 13.697 kg/gün (P<0.05); % 13.368, 13.337, 13.538 ve 13.412(P>0.05); % 8.118, 7.996, 8.353 ve 8.190 (P>0.05); % 3.668, 3.698, 3.868 ve 3.632 (P<0.05); % 5.250, 5.341, 5.185 ve 5.222 (P>0.05); % 4.973, 4.812, 5.010 ve 5.042 (P>0.05); % 0.748, 0.734, 0.744 ve 0.727 (P> 0.05); 15.969, 15.845, 15.844, 15.943 ve 15.587 kg/gün (P>0.05); 1.336, 1.305, 1.464 ve 1.305 kg yem KM/kg süt (P>0.05);1.128, 1.093, 1.221 ve 1.138 kg yem KM/kg süt (P>0.05) olarak bulunmuştur. Deneme sonuçlarına göre SKY’ nin TA ve Y+TA muamelesine tabii tutulması süt verimi ve bileşiminde avantaj sağlamamıştır. ABSTRACT PROTECTED PROTEIN VALUES OF DAIRY COMPOUND FEEDS EXPOSED TO DIFFERENTTREATMENTS AND POSSIBILITIES OF USING THESE FEEDS AT DAIRY COW’S NUTRITION Hayrettin ÇAYIROĞLU Ondokuz Mayıs University Institute of Natural and Applied Sciences Department of Animal Sciences Doctorate Thesis Jury Members Assoc. Prof. Dr. B. Zehra SARIÇİÇEK (Supervisor) This study was carried out to determine degradation characteristics of dairy compound feeds (DCF) subjected to various treatments (fat F; tannic acid, TA; fat+tannic acid, F+TA) and their possibilities of using at dairy cows. This study was composed of two trials. I In first trial (in situ) ruminal dry matter (DM) degradabilities, organic matter degratabilities, crude protein(CP) degradabilities and degradation parameters belong to these degradability values (a, b, c, a+b) and pepsin soluble nitrogen contents of total 25 DCF subjected to F (1,2,3 and 4%), TA (2.5, 5.0, 7.5 and 10.0%) and F+TA (combinationof all the levels of F and TA) were examined after 4, 8, 12 and 24 hours incubation at 2 ruminal cannulated Karayaka Wethers. Degradation dharacteristics showed that 2Y,2.5TA, 2Y+2.5TA feeds gave better results than the other feeds. Second trial (milk yield trial) was arranged according to result of first trial and the effects of untreated DFC (kontrol) and DFC subjectedto 2Y+2.5TA and 2Y+2.5TA on the milk yield and composition. In the study, 4 jersey breed cows were used and 4X4 latin square experimental design was applied. Normal milk yield, 4% fat corrected milk yield (FCM), dry matter content of milk, non fat solids content of milk, CP content of milk, fat content of milk, lactose contene of milk, crude ash content of milk, daily DM consumption of cows, feed efficiency according to normal milk yield of cows, feed efficiency according to the FCM of cows were 11.956, 12.138,10.887 and 11.944 kg/day (P<0.05); 14.158, 14.498, 13.059 and 13.697 kg/day (P<0.05); 13.368, 13.337, 13.538 and 13.412%(P>0.05); 8.118, 7.996, 8.353 and 8.190% (P>0.05); 3.668, 3.698, 3.868 and 3.632% (P<0.05); 5.250, 5.341, 5.185 and 5.222% (P>0.05); 4.973, 4.812, 5.010 and 5.042% (P>0.05); % 0.748, 0.734, 0.744 and 0.727% (P> 0.05); 15.969, 15.845, 15.844, 15.943 and 15.587 kg/day (P>0.05); 1.336, 1.305, 1.464 and 1.305 kg feed DM/kg milk (P>0.05);1.128, 1.093, 1.221 and 1.138 kg feedDM/kg milk (P>0.05), respectively. According to the results it can be said that TA and F+TA treatments had no possitive effect on milk yield and composition. ÖZET KARAYAKA KOYUNLARININ ET VERİMLERİNİN ISLAHINDA YERLİ VE YABANCI IRKLARDAN YARARLANMA İMKANLARI Mustafa OLFAZ Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Zootekni Anabilim Dalı Doktora Tezi Jüri Üyeleri Prof. Dr. Erdoğan SELÇUK (Danışman) Bu araştırma; Karayaka koyun ırkının et ve döl verim özelliklerini geliştirmek için Sakız, Alman Siyah Baş ve Hampshire Down ırkı ile melezlenmesi neticesinde elde edilen kuzuların büyüme, yaşama gücü, besi performansı, kesim ve karkas özelliklerinin tespit edilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma için gerekli veriler büyüme döneminde 36 KY, 32 SK x KY (F1), 27 ASB x KY (F1) ve 30 baş HD x KY (F1) toplam 124 kuzudan, besi döneminde ise 4 genotipten toplam 43 baş tekiz erkek kuzudan elde edilmiştir. Büyüme döneminde saf Karayaka, Sakız x Karayaka (F1), Alman Siyah Baş x Karayaka (F1) ve Hampshire Down x Karayaka (F1) kuzularında doğum ağırlığı sırasıyla 3.25, 3.47, 3.55 ve 3.67 kg; 30. gün ağırlığı 8.84, 9.47, 9.22 ve 9.67 kg; 75. gün ağırlığı 16.27, 18.03, 18.07 ve 18.89 kg; 75. gündeki yaşama gücü %97.22, 100.00, 88.88 ve 96.66 olarak bulunmuştur. Besinin 42. günü (1. kesim) ve 63. günü (2. kesim) olmak üzere iki kez kesim yapılmıştır. Besi sonunda her gruptan birinci kesimde 5’er baş; ikinci kesimde 6’şar baş olmak üzere toplam 11 baş kuzuda kesim ve karkas özellikleri belirlenmiştir. Besiye alınan kuzularda yukarıdaki genotip sıralamasına göre besi başı ağırlıkları 21.00±1.30, 25.31±1.24, 26.61±1.24 ve 28.62±1.24 kg'dır. Besi sonu canlı ağırlığı 42. gündeki kesim için genotip gruplarına göre 27.01±1.28, 33.33±1.22, 34.75±1.22 ve 36.72±1.22 kg; 63. gün için 30.30±2.09, 36.93±1.91, 39.57±1.91 ve 40.10±1.91 kg; besi süresince günlük canlı ağırlık artışı 0-42. gün 143±14.87, 190±14.18, 194±14.18 ve 193±14.18 g; 0-63. gün 136±13.03, 193±11.89, 219±13.03 ve 200±14.55 g; birinci ve ikinci kesim için; yem tüketimi 9.44-10.37, 8.57-9.21, 8.56-8.13 ve 8.79-9.68 kg; sıcak karkas randımanı %44.37-46.14, 46.57-50.84, 46.41-47.59 ve 45.60-49.41; but oranı %32.59-30.38, 31.49-29.11, 32.77-32.20 ve 33.63-30.21; kol oranı %17.36-17.19, 16.66-15.11, 18.62-17.98 ve 18.61-17.17; sırt-bel oranı %17.58-18.36, 16.63-18.80, 18.88-17.78 ve 20.17-18.60; MLD alanı 13.00±1.00-17.53±0.50, 18.77±1.76-19.49±0.41, 23.95±2.15-20.21±2.00 ve 24.92±1.14-22.84±1.34 cm2; karkastaki et oranı %50.16-51.16, 52.66-51.83, 53.66-55.83 ve 54.83-54.50; kemik oranı (%) 21.16-21.66, 21.50-21.20, 22.00-20.83 ve 22.33-20.83; yağ oranı (%) 25.50-23.00, 23.33-23.72, 22.16-21.16 ve 21.33-22.00 olarak bulunmuştur. Bu sonuçlara göre, süt emme dönemindeki büyüme ve yaşama gücü bakımından Hampshire Down x Karayaka (F1) melezi kuzuların diğerlerine göre daha iyi durumda oldukları; besi gücü, kesim ve karkas özellikleri bakımından saf Karayaka kuzularının diğer üç melez gruptan geri oldukları, Hampshire Down x Karayaka (F1) grubunun melez grupların en iyisi oldukları sonucuna varılmıştır. ABSTRACT UTILIZATION POSSIBILITIES FROM COMMON AND EXOTIC RACES TO IMPROVE MEAT YIELDS AT THE BREEDING OF KARAYAKA SHEEP Mustafa OLFAZ Ondokuz Mayis University Institute of Natural and Applied Sciences Department of Animal Sciences Doctorate Thesis Jury Members Prof. Dr. Erdoğan SELÇUK (Supervisor) In this study, to improve the meat and offspring yield characteristics of Karayaka sheep race, the crosses were made with Sakiz, German Black Headed Mutton and Hampshire Down races and then, the hybrids were studied on the growth, viability rate, feed performance, slaughter and carcass characteristics. The data being necessary for the study, were handled from 124 lambs at the growth period with 36 Karayaka, 32 Sakyz x Karayaka (F1), 27 German Black Headed Mutton (F1) and 30 Hampshire down x Karayaka (F1), and at the fattening period 43 lambs from single male lambs of 4 genotypes. At the growth period, at pure Karayaka, Sakiz x Karayaka (F1), German Black Headed Mutton (F1) and 30 Hampshire Down x Karayaka (F1) lambs, the birth weight was founded, respectively, 3.25±0.13, 3.47±0.12, 3.55±0.12 and 3.67±0.14 kg; 30. day weight 8.84±0.30, 9.47±0.28 and 9.67±0.30 kg; 75. daily weight 16.27±0.60, 18.03±0.55, 18.07±0.60 and 18.89±0.62 kg; 75. day survival ability was found as 97.22, 100.00, 88.88 and 96.66 per cent. The 42. day (slaughter period 1) and 63. day (slaughter period 2) the slaughter was happened. At the end of 1. period, 5 animals from each group, 6 animals at the second slaughter, totally 11 animals was examined by the slaughter and carcass characteristics. According to genotype classifications done above the weight at the beginning of the fattening is 21.00±1.30, 25.31±1.24, 26.61±1.24 and 28.62±1.24 kg. At the end of fattening, the same genotypes was weighted 27.01±1.28, 33.33±1.22, 34.75±1.22 and 36.72±1.22 kg; for 63.day 30.30±2.09, 36.93±1.91, 39.57±1.91 and 40.10±1.91 kg; for the first and second slaughter period, the consumption of feed was calculated as 9.44-10.37, 8.57-9.21, 8.56-8.13 and 8.79-9.68 kg; live weight increasement during feed period between 0-42.day was, respectively, 143±14.87, 190±14.18, 194±14.18 and 193±14.18 g; 0-63. day 136±13.03, 193±11.89, 219±13.03 and 200±14.55 g; hot dressing percentage was 44.37-46.14, 46.57-50.84, 46.41-47.59 and 45.60-49.41%; percentage of legs was 32.59-30.38, 31.49-29.11, 32.77-32.20 and 33.63-30.21%; percentage of shoulder was 17.36-17.19, 16.66-15.11, 18.62-17.98 and 18.61-17.17%; percentage of loin was 17.58-18.36, 16.63-18.80, 18.88-17.78 and 20.17-18.60%; MLD areas was 13.00±1.00-17.53±0.50, 18.77±1.76-19.49±0.41, 23.95±2.15-20.21±2.00 and 24.92±1.14-22.84±1.34 cm2 ; percentage of lean was 50.16-51.16, 52.66-51.83, 53.66-55.83 and 54.83-54.50%; percentage of bone was 21.16-21.66, 21.50-21.20, 22.00-20.83 and 22.33-20.83%; percentage of fat was 25.50-23.00, 23.33-23.72, 22.16-21.16 and 21.33-22.00 per cent. Consequently, Hampshire Down x Karayaka (F1), crosses showed higher survival ability and growth performance at the period of milking; fattening performance, slaughter and carcass characteristics at Karayaka lambs which was found to be lower than other groups, Hampshire Down x Karayaka (F1) group displayed the best performance among the hybrids |