ÖZET

PETROL TÜREVLERİ İLE KİRLENMİŞ ATIKSULARIN ARITIMI VE ARITIM KİNETİĞİNİN İNCELENMESİ

Hülya BÖKE ÖZKOÇ

Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı

Doktora Tezi

1994,103 Sayfa

Jüri Üyeleri

Prof.Dr. Hanife BÜYÜKGÜNGÖR (Danışman)
Prof.Dr. Osman Nuri Ergun
Prof.Dr.Tülin KUTSAL

Petrol türevlerini içeren atık sulardan arıtlıması için gerçekleştirilen model sistemde atık suyun flotasyon, koagulasyon, ve aktif çamur yöntemleri ile arıtım olanakları araştırılmıştır. Flotasyon yönteminde, sentetik atık su için optimum pH ve optimum hava miktarı belirlenerek atık sudaki yağ tabakasının yüzdürülerek alımı sağlanmış olup bu işlem ile atık suyun arıtımında %80 COD giderimi elde edilmiştir. Atık suda giderilemeyen askıdaki ve emülsifiye yağların gideimi için koagulasyon yönteminde iki farklı koagulant kullanılmıştır. Koagulant olarak FeSO₄.7H₂O kullanıldığında daha iyi sonuç alınmış ve % 75 COD giderimi sağlanmıştır. Atıksuyun biyolojik olarak indirgene-bilirliği önce solunum aktivite testleri ile kontrol edilmiştir. Atıksuyun biyolojik olarak indirge-nebilirliği belirlendikten sonra atıksuyun aktif çamur yöntemi ile arıtımı incelenmiştir. Aktif çamur yönteminde kullanılan reaktif çamurlar arasında en iyi arıtım Phenobac kültürü ile elde edilmiş olup %95 COD giderimi sağlanmıştır. Laboratuvarda üretilen aktif çamurla da %80-85 COD giderimi elde edilmiştir. Ayrıca üretilen aktif çamurların kinetik katsayıları belirlenmiştir.

ABSTRACT

TREATMENT OF WASTEWATER WITH PETROLEUM DERIVATES AND THEIR TREATMENT KINETICS

Hülya BÖKE ÖZKOÇ

Ondokuz Mayıs University  Institute of Natural and Applied Sciences Department of Environmental Engineering

Doctorate Thesis

1994,103pages

Jury Members

Prof.Dr. Hanife BÜYÜKGÜNGÖR (Supervisor)
Prof.Dr. Osman N.ERGUN
Prof.Dr. Tülin KUTSAL

At the model system designed for the treatment of the wastewater with petroleum derivatives the treatment possibilities of the wastewater were investigated by the methods of flotation, coagulation and activated sludge. At flotation method, optimal pH and optimal amount of air for synthetic wastewater were determined and taken by flotation the oil layer in the wastewater. With this process, COD removal was 80%. AT the coagulation method, two different coagulant was used for emulsified and suspended oil that could not be removed from the wastewater. When FeSO₄..7H₂O was used as a coagulant material, better results were obtained, and in that case COD removal was 75%. Biologically reductibility of the wastewater were first controlled by the tests of respirotory activity. After that, the treatment was examined by activated sludges method. The best treatment amongst the activated sludges was obtained by Phenobac culture and COD removal was 95% whereas for the activated sludge produced in the laboratory was 80-85%. Also, the kinetic of activated sludges produced, were determined.

ÖZET

POLİOLEFİNLERİN DEGREDASYONUNUN İNCELENMESİ

Yüksel ORHAN

Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı

Doktora Tezi

1994,103 Sayfa

Jüri Üyeleri

Prof.Dr. Hanife BÜYÜKGÜNGÖR (Danışman)
Prof.Dr. Osman Nuri Ergun
Prof.Dr.Tülin KUTSAL

Poliolefinlerin (alçak yoğunluklu poli-etilen , yüksek yoğunluk polietilen, nişasta katkılı polietilen ve polipropilen ) çeşitli faktörler altında parçalanabilirlikleri incelen-miştir. Plastik filmlerin UV ışınına maruz kalmaları (24 ^oC ve %85 nem ) sonucu NPE örnekleri için önemli ağırlık ve kalınlık değişimleri ile filmin yapısında parçalanmalar gözlenmiştir. 91 gün UV ışınına maruz kalan NPE filmlerin IR spektrum sonuçlarından degredasyona ait değişimler belirlenirken AYPE film için de daha düşük seviyelerde değişimler belirlenmiştir. UV deneyleri esnasında YYPE ve PP örnekleri hiç bir değişime uğramamıştır. UV ışını NPE ve AYPE filmlerde polietilen zincirinin bozulmasına neden olarak fiziksel ve kimyasal özelliklerinin kaybı sonucu oksidasyona ve biyodegredasyona daha duyarlı hale gelmesini sağlamıştır. Phanerochaete chrysosporium (ATCC 34541) ile aşılanmış saf kültür çalışmalarında plastik örneklerinin biyoparçalanabilirlikleri incelenmiş ve 60 gün sonra NPE film için %72 BOI_T değerine ulaştığı gözlenmiştir. Buna karşın PP ve AYPE için biyoparçalanma hızı daha yavaş olup sırasıyla %16 ve 2.2 olarak bulunmuştur. NPE ve AYPE filmlerin IR spektrumlarındaki değişimler degredasyonun gerçekleştiğini göstermektedir. Bu örnekler için karbondioksit oluşumu %91 ve %38 olarak belirlenmiştir. Buna karşın YYPE ve kontrol örnekleri için değişim gözlenmemiştir. Plastik filmlerin mantar aşılanmış topraktaki biyoparçalanabilirliği incelenmiş ve tüm örnekler için karbondioksit oluşumu belirlenmiştir. AYPE ve NPE için karbondioksit oluşumu sırasıyla %13.29 ve %96.54 olarak bulunmuştur. Bu örneklerin bağıl vizkosite değerlerinde ve mekanik özelliklerinde önemli azalmalar kaydedilmiştir.

ABSTRACT

INVESTIGATION OF POLYPHENOL DEGRADATION

Yüksel ORHAN

Ondokuz Mayıs University Institute of Natural and Applied Sciences Department of Environmental Engineering

Doctorate Thesis

1996,125pages

Jury Members

Prof.Dr. Hanife BÜYÜKGÜNGÖR (Supervisor)
Prof.Dr. Osman N.ERGUN
Prof.Dr. Tülin KUTSAL

In this study, the degredation of poliolefins such as low density polyethylene, high density polethylene, starch added polyethylene and polypropylene was investigated under the influence of different factors. In UV treatment of plastic films (24^oC, 85%), the significant loss of weight for PS films was observed and UV exposure or this film was caused significant disintegration. The starch added polyethylene film exposed to UV light was depleted within 91 days, whereas for LDPE film during the period little change was apparent according to the IR data. HDPE and PP film properties were unchanged during UV treatment. UV radiation for SPE and LDPE film was broken bonds on the long polyethylene chain, causing the material to lose some of its physical and chemical properties and it was became oxidised and more accessible to biodegradation. In pure culture studies, the biodegradability of plastic samples was incestigated and it was found as 72% BOD_T for SPE film after 60 days while the biodegradation rate was slower with PP and LDPE film, 16.0 and 2.2%. Degradation of SPE and LDPE film during this experiment was apparent from the IR data. For these samples, the avolution of CO₂ was found as 91 and 38% respectively. On the other hand PP, HDPE and control samples were showed no changes. The biodegradability of plastic film samples in soil which inoculated with fungi was studied. The CO₂ evolution for SPE was 96.54% in while 13.29% for LDPE. The relative viscosity and mechanical properties for these films was significantly decreased. SPE and LDPE films were biodegraded mainly by fungi and soil.

ÖZET

PESTİSİT GİDERİMİNDE ALTERNATİF YÖNTEM ARAŞTIRMASI

Nilgün BALKAYA

Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı

Doktora Tezi

1996,176 Sayfa

Jüri Üyeleri

Prof.Dr. A.Nur ONAR (Danışman)
Prof.Dr.Hanife BÜYÜKGÜNGÖR
Prof.Dr.Tülin KUTSAL

Bu çalışmada, suda çözünürlüğü fazla olan, kalıcılığı diğer pestisit gruplarına göre daha az olmasına rağmen çok daha toksik olan organofosfatlı pestisit grubundan dimetil 2,2 dikloro vinil fosfatın (DDVP) atıksudan giderimi amaçlanmıştır. DDVP gideriminde kullanılan yöntemler ise sırasıyla, adsorbsiyon, fotodegredasyon ve mikrobiyolojik arıtım yöntemleri ile bu yöntemlerin kombinas-yonlarıdır. Yapılan deneylerde her yöntem için optimum deneysel koşullar araştırılmış, belirlenen optimum koşullarda farklı DDVP derişimlerine sahip numuneler için giderim verimleri incelenmiştir. Deneylerden önce ve deneyler süresince, numunelerin DDVP derişimlerinin yanısıra pHi potansiyel ve iletkenlik değerleri ölçülmüştür. Fotokatalitik degredasyon çalışmalarında bu parametrelere ek olarak Fotokatalitik degredasyon veriminin bir ölçüsü olarak PO₄^3- derişimleri de belirlenmiştir. Sonuçta her yöntem ekonomik oluşu ve giderim etkinliği açısından karşılaştırılmış, elde edilen deneysel verilere dayanarak da en etkin giderim yönteminin fotokatalitik degredasyonla pomza taşı adsorbsiyonunun birlikte denendiği sistem olduğu sonucuna varılmıştır.

ABSTRACT

ALTERNATIVE METHODS OF PESTICIDE REMOVAL

Nilgün BALKAYA

Ondokuz Mayıs University Institute of Natural and Applied Sciences Department of Environmental Engineering

Doctorate Thesis

1996,176pages

Jury Members

Prof.Dr. A.Nur ONAR (Supervisor)
Prof.Dr.Hanife BÜYÜKGÜNGÖR
Prof.Dr.Tülin KUTSAL

In this study the removal of dimethyl 2,2 dichloro vinyl phosphate (common name dichlorvos or DDVP) from wastewater was aimed. DDVP as an organophosphate, is more soluble and less persistent but much more toxic than the other pesticide groups. Methods used for DDVP removal were adsorbtion, photodegradation, microbological treatment and the combination of these methods. In the experiments, optimum conditions were investigated for every removal method. By using the optimum conditions, DDVP removal efficiencies were studied with different DDVP concentrations. In addition to DDVP concentrations pH, patential and conductivity data were obtained before and during the experiments. In the photocatalytic removal efficiency. As a result, all of the removal methods were compared both for their removal efficiency and financial feasibility. By using the experimental data it was decided thet the most efficient removal method is the one that used photocatalytic and adsorbtion techniques together.